علقمة گفت : امام فرمود اى علقمة چون نماز كنى بعد از اينكه اشاره كنى به جانب أو به سلام بگوى وقت أيما كردن بعد از اينكه تكبير بگوئى اين قول را - يعنى زيارة آتيه را - كه اگر بگوئى أو را دعا كرده اى به آنچه دعا كنند به أو زائران حسين از ملائكة ، وبنويسد خداى براي تو هزار هزار درجه ، وماننده آنان شوى كه با حسين عليه السلام به درجه شهادت رسيدند ، تا اينكه شريك شوى ايشان را در درجاتشان آنگاه شناخته نشوى الا در شهدائى كه با أو شهيد شدند ، ونوشته شود براي تو ثواب زيارة هر نبي وهر رسول وزيارة هر كه زيارة كرده حسين عليه السلام را از آن روز كه كشته شده ، سلام الله عليه وعلى أهل بيته . بعد از اين عبارت زيارة ولعن وسلام ودعاى سجده بالتمام مذكور است به وجهي كه نوشتيم وتدريجا در اثناى باب ثاني نيز مذكور مىشود . علقمة گويد كه حضرت باقر عليه السلام فرمود : اگر بتوانى زيارة كنى حسين عليه السلام را هر روز به اين زيارة چنان كن كه تو راست جميع اين ثوابها . وروايت كرده محمد بن خالد الطيالسي از سيف بن عميره كه من با صفوان ابن مهران جمال وجماعتى از أصحاب ما رفتيم به نجف بعد از خروج حضرت صادق عليه السلام از حيره به جانب مدينه ، چون ما از زيارة فارغ شديم صفوان روى خود را به جانب قبر سيد الشهداء عليه السلام كرد وبا ما گفت حسين عليه السلام را از اين مكان زيارة كنيد ، از نزديك سر مقدس أمير المؤمنين عليه السلام ، از اينجا كه صادق آل محمد عليهم السلام نيز چنين كرد گاهى كه من در خدمتش بودم . سيف گويد : پس بخواند صفوان زيارتي كه علقمة بن محمد از باقر علوم النبيين عليه السلام روايت كرده بود در روز عاشورا ، آنگاه دو ركعت نماز كرد نزد سر أمير المؤمنين عليه السلام ووداع گفت از پى أو أمير المؤمنين را واشاره كرد به